JASKRAWY PRZYKŁAD

 

Niemcy są tu traktowane jako jas­krawy przykład ukazujący szansę odnalezienia się człowieka, który zagubił swą tożsamość w alienujących go stosunkach ekonomiczno-społecznych. „Gło­sząc zniesienie dotychczasowego porządku świata, proletariat wypowiada tylko tajemnicę swego własnego istnienia, gdyż jest on faktycznym zniesie­niem tego porządku świata”. Oto dlaczego Manifest komunistyczny apeluje nie tylko do niemieckich, ale do wszystkich proletariuszy: „Proletariusze wszystkich krajów łączcie się!”.Nic więc dziwnego, że swój Przyczynek Marks rozpoczyna od przypomnie­nia krytyki religii dokonanej w Filozofii niemieckiej. Krytyka ta – jego zdaniem ostatecznie dowiodła, że „religia jest to mianowicie samowiedza i poczucie samego siebie u człowieka, który siebie bądź jeszcze nie odnalazł, bądź już znowu zagubił”. To „człowiek tworzy religię”, która „jest urze­czywistnieniem istoty ludzkiej w fantazji”, jest wyrazem tęsknot, których człowiek w zastanej sytuacji społecznej nie może zaspokoić. Prawdziwa kry­tyka religii polega więc nie tylko na ukazaniu jej rzeczywistych korzeni, ale na usunięciu tych korzeni. „Wymagać od kogoś porzucenia złudzeń co do jego sytuacji: to znaczy wymagać porzucenia sytuacji, która bez złudzeń obejść się nie może. Krytyka religii jest więc w zarodku krytyką tego padołu pła­czu”.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply