JEDNORODNY PROCES

W odniesieniu do jednorodnego procesu, który ma charakter ciągły, zasada racji dostatecznie proces ten tłumaczącej wyklucza możliwość nie- sprzecznego zidentyfikowania tego procesu (jako tego właśnie) bez uznania, że jest on tym samym JUŻ w punkcie, w którym się zaczął i potem cały czas nieprzerwanie tym samym od punktu, w którym się zaczął. Otóż nie wydaje się, by trzeba było kogokolwiek przekonywać, iż życie człowieka to taki właś­nie ciągły proces. Ciągły i zarazem tożsamy, jednorodny, dzięki tożsamości swego podmiotu. Sprawę początku życia człowieka trzeba zatem odesłać — w imię logiki procesu — do chwili poczęcia. Z punktu widzenia biologii do­konuje się ono w momencie zjednoczenia plemnika z komórką jajową. Wszystkie inne próby umiejscowienia w czasie początku zaistnienia człowieka mają przeciw sobie zasadę racji dostatecznej, a wraz z nią zasadę niesprzecz- ności i tożsamości. Nauka empiryczna, jakąjest embriologia, daje nam bliższy opis poczęcia. Mówi o „jak” początku życia ludzkiego, potrafi go też dokład­nie umiejscowić w czasie. Nota bene: prawodawstwo chińskie i innych państw Dalekiego Wschodu w dniu urodzin zwykło rodzącemu się człowiekowi dopi­sywać rok życia.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply