UCIELEŚNIENIE WZORCÓW

W chwili więc, kiedy nie widać gotowych ucieleśnionych wzorców społe­czeństwa autentycznie demokratycznego w tak zwanym cywilizowanym świe­cie, wzorców bez wynaturzeń, wzorców, które można by po prostu przejąć, trzeba nam pilnie wzorzec taki stworzyć, dla siebie i dla innych: trzeba go skroić na miarę „najmniejszego wśród nas”. Dopiero wtedy demokracja nie udławi się pozorami swej wolności, gdy znajdzie wśród siebie dość wolnej i bezpiecznej przestrzeni dla życia „tego najmniejszego”. Jego życie – zagwa­rantowane mu przez nas wszystkich – to miara autentycznej wolności dla każdego i wszystkich. Nie ma innej miary dla wolności, na miarę człowieka i jego godności. Hasło Tadeusza Kościuszki: „Za wolność waszą i naszą” nie straciło niczego ze swej aktualności, przeciwnie, nabiera nowej, głębszej bodaj niż kiedykolwiek przedtem w dziejach wymowy, wymowy apelu: „Za życie wasze i nasze”. Społeczeństwo, które — gwałcone — dawało zdumiewające dowody, że umie wystąpić w obronie swych praw bez użycia gwałtu, które w tym trudnym miejscu — nie zapożyczyło niczego z arsenału środków przeciwnika stawiającego na przemoc, staje dzisiaj przed najtrudniejszym egzaminem swej dojrzałości: egzaminem z autentycznej demokracji. Stajemy na progu najtrudniejszego wyzwania i najtrudniejszej batalii, którą musimy wygrać nie tylko dla siebie, lecz dla świata. Nikt nie zdejmie z nas ciężaru odpowiedzialności, jaki nakłada dzis na nas „ziemia trudnego wyzwania .

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply